Tag Archives: natuur

Natuurbeheer, asielzoekers en de communicatie (2.0)

Zwammen “Die natur macht keine fehler”. Die eenvoudige maar oh zo indrukwekkende handgeschreven woorden las ik ooit op een bord in het landschap en museum van Insel Hombroich (Duitsland, dichtbij Neuss). Toen ik de woorden jaren geleden voor het eerst las was ik direct geraakt. Touched by an angel. Oftewel, (aan)geraakt door vijf woorden. Zo werkt de natuur, op mij in ieder geval, door op spiritueel niveau. “Keine fehler”. Het is eigenlijk zo simpel. En helder en duidelijk als het maar zijn kan.

Ik moet je zeggen, ik heb niet zoveel kaas gegeten van biologie. Natuurlijk kan ik een Eik van een Berk onderscheiden en weet ik wat een Zwam (mijn achternaam by the way) is. Ook realiseer ik me dat het in de natuur een kwestie van overleven en voortplanten is, tot zover reikt mijn ontwikkeling wel. Maar stiekem kan ik ook stikjaloers zijn op de kennis van iemand als Midas Dekkers en er tegelijkertijd zo ademloos en geboeid naar luisteren. “Die natur kennt keine ego”, dat was gisteren mijn gevoel en persoonlijke ontdekking.

Ik heb er één gezien en dan nog ergens in de verte aan het eind van een van de wegen richting opvangkamp. Tenminste, ik ga er maar vanuit dat het een vluchteling/ asielzoeker was. Want ja, hoe zien die er eigenlijk uit? De beelden die in de media worden geschetst zijn ook maar betrekkelijk en vanuit een bepaald perspectief doorgegeven.

Ik ben in het schitterende bos dichtbij het opvangkamp in ieder geval niet aangevallen of belaagd. Ben niet lastiggevallen of benaderd om geld of spullen. Ook zag ik niet meer zwerfvuil dan anders of was er zichtbare overlast te bespeuren. Wel kreeg ik een intens gevoel van compassie en leed ik een beetje in stilte met ze mee. Maar dat lijden was wel vanuit een luxe, tenslotte kon ik na een mooie wandeling gewoon naar mijn eigen verwarmd en van alle gemakken voorzien huis.

Terwijl ik zo rondliep, en op een goed moment de richting kwijt was omdat mijn loopbewegingen nogal gepaard gingen met enorme hoeveelheden interne oh’s en ah’s over van alles en nog wat, voelde ik me sterk verbonden met alles dat/wat is. Dichterbij het grotere geheel en als miniem onderdeel van de uitgestrektheid van het Universum kon ik niet komen.

Zuivere verbondenheid. Dat is wat de wandeling van gisteren en het contact met me gisteren brachten, behalve dan dat het ook nog leuk was en héél ontspannen. De woorden: “For the children and the flowers/ Are my sisters and my brothers/ Their laughter and their loveliness/ Could clear a cloudy day” die ergens vanuit het grote interne archief gevuld met kostbare herinneringen opborrelden waren van harte welkom.

“Die natur macht keine fehler”. En het werkelijk verbonden zijn kent geen voorwaarden. En een onderdeel doet wat ie moet doen. Gewoon een boom oppeuzelen.

Fijne dag.

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 711

Natuurlijke vorm

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 679

Fotografie Mart van Zwam

Share This:

Seelsorge, urweiblich en een reis

“Kunst ist Seelsorge” De tekst is ergens op het terrein van Insel Hombroich te lezen. Op een gewoon en eenvoudig ogend bord staat het te lezen. Een van de kunstenaars die er op het stuk grond van het het museum wonen en werken heeft het geschreven. Gewoon, omdat hij dat van mening is. Maar misschien ook gewoon omdat de inspiratie het hem aangaf? Inspiratie lijkt soms een eigen stem te hebben in het geheel.

Ik ben aan het kijken of ik niet weer eens met liefhebbers, leergierigen en anderen die op zoek zijn en willen ervaren, naar het museum kan gaan. Een uitstapje dus. Een dagje kunst in optima forma. “Kunst zur Natur” zoals het museum zelf aangeeft.
In de praktijk betekent dat: plannen, regelen en organiseren.

Eenmaal in het museum zal het een dag van zien, proeven en ervaren worden en zijn. Op het museumterrein is het vergeven van een schitterend samenspel en harmonie. Kunst en natuur zijn daar in een perfecte dans verwikkeld.

Als het eenmaal zover is dan zal het voor mij de twaalfde reis worden. Ooit ben ik daar voor het eerst geweest tijdens een excursie met mentor en gids Tom. Ik werd daar geïntroduceerd, ontvangen en toegelaten. Kreeg er mijn vuurdoop. Maar wat belangrijker was? Ik kreeg een “thuiskomen-gevoel” en er ontvouwde zich een wonderlijke wereld. Nooit eerder ervoer ik kunst zo dichtbij.

Zonder nu al te filosofisch te gaan mijmeren? Het museum heeft gewoon mooi ontworpen gebouwen van een prachtige architectuur. Er is een park met allerlei verschillende planten en bomen. Er zijn natuurlijke waterpartijen en er zijn in de vrije natuur loslopende ganzen en andere dieren. Natuurlijke kleuren zijn er ook gewoon om te bewonderen. En er is natuurlijk kunst. Veel kunst om te ervaren. Zowel binnen als buiten de gebouwen. De reis zal niet alleen een leuke en gezellige zijn, met een heerlijke lunch, maar ook een reis naar binnen en weer naar buiten. Zet de wandelschoenen maar vast klaar..!

Bladerend in het boek over het museum wat in mijn boekenkast staat kwam ik de volgende tekst tegen die ik jullie, misschien wel aanstaande reizigers  niet wil onthouden:
Die Insel ist urweiblich,
Sie gebärt, hält zusammen, stützt, dient und läßt frei.
Sie ist kein Muß, sondern ein Darf.
Sie ist nicht entweder -oder, sondern sowohl- als auch.
Sie fordert jeden zur täglichen Auseinandersetzung mit sich selbst.
Sie ist kein männliches Feld für Organisation, Hetzjagd, Anhäufung, Macht und Demonstration.
– Tekst Karl-Heinrich Müller

Om alvast een indruk te krijgen? Ooit maakte ik daar jaren geleden bovenstaande foto. Eigenlijk een soort selfie maar toen was dat woord nog niet geboren.
Mocht je méér willen weten of op de hoogte worden gehouden? Schroom dan niet om contact met me op te nemen. Vul het formulier in, dan spreken we elkaar snel. Klik hier…

Fijne dag.

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 596

Bomenrij

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 593

Licht op het bospad

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 522 Nijmegen

Groei

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 488 #Nijmegen

Verdeling

Share This:

Fris, kleur en vorm

Paddenstoel Het was een mooie dag om te na-zomeren en nog even te genieten van de warmte van de zon en een blauwe lucht. Het landschap kleurt groen. De groenen vibreren in het licht.
De complete overname van de herfst is nog geen feit, de zomer geeft zich nog niet zo snel gewonnen en is zeker nog niet de onderliggende partij.
Terwijl mijn dunne jas allang uit is en vastgeknoopt zit rondom mijn heupen doen mijn voeten het werk waarvoor ze bedoeld zijn. Ze dragen me en brengen me. Stap voor stap.

En dan, na een zoveelste bocht in een pad, sta je daar dan. Opeens en onverwacht.
Het zonlicht en de warmte dringen maar moeizaam door op de plek waar jij je bevindt.
De grond is er natter, op die plek is er veel meer vocht te zien en te voelen. Schoenen glibberen over de zachtere ondergrond, die laat afdrukken zien van meerdere gepasseerde zolen. Indrukken van verschillende profielen geven de drukte op het pad aan. Ze laten me zien dat er meer wandelaars zijn of al eerder waren.

Jij staat daar. Fier, fris en kaarsrecht. Het lijkt of je trots bent en dankbaar voor de energie die je kreeg om te groeien. De vorm van de groei zorgde er ook voor dat je uiteindelijk bent die je bent.
Ik weet je naam niet. Ik wil het ook niet weten. Die informatie leidt misschien alleen maar af. Veel eerder wil ik als kijker genieten van je vorm en kleur. De diversiteit in kleuren en tinten geven intense prikkels.

Het is genieten in het bos. Mijn hart en lijf schreeuwen om meer en méér. Gefilterde en frisse lucht gaan hand in hand met kleuren en vormen mijn lijf in en zoeken zich een weg. Ieder heeft zo zijn eigen plek om mij te voeden. Alles is van een gelijke waarde.

Stilstaand krijg ik direct de behoefte om je te fotograferen. Ik wil je vast leggen in het platte vlak. Dat beeld kan ik mooi gebruiken als herinnering voor later. Later, wat later dan ook is. Is later het volgende seizoen of gewoon véél later? Loslaten is een kunst.

Wat is een naam behalve dan dat het overzicht en duidelijkheid kan verschaffen? Het kan mij eigenlijk niet zoveel schelen of je nu een paddestoel of paddenstoel bent en of het nu zomer of herfst als naam heeft.
Loslaten en vooral niet nadenken. Als mijn hart spreekt heeft het geen woorden nodig.

Fijne zondag.

Mart van Zwam

Share This:

Quote: Deepak Chopra "De intelligentie van de natuur functioneert…"

Deepak Chopra

 

De intelligentie van de natuur functioneert moeiteloos, wrijvingsvrij, spontaan. Ze is niet-lineair, intuïtief, holistisch en voedend. En als je in harmonie bent met de natuur, als je kennis hebt van je ware Ik, kun je de weg van de minste weerstand benutten.

– Deepak Chopra
De zeven spirituele wetten van succes

Share This: