Tag Archives: museum

Expositietip: DE MECENAS EN DE ‘VERVERSBAAS’

de-stijlDE MECENAS EN DE ‘VERVERSBAAS’

14 okt 2017 – 2 apr 2018
In het internationale themajaar Mondriaan tot Dutch Design, ter gelegenheid van de 100ste verjaardag van De Stijl, toont het museum twee speciale tentoonstellingen: vanaf het voorjaar van 2017 ‘Arp: The Poetry of Forms’ en vanaf het najaar van 2017 ‘De Mecenas en de ‘Verversbaas’. Helene Kröller-Müller en Bart van der Leck’.

Bron en lees verder…

Share This:

Expositietip: FRANSE MODERNISTEN

Franse-modernisten

Amedeo Modigliani, Jeanne Hébuterne, 1918, olieverf op doek, 46 x 29 cm, Troyes, musée d’Art moderne, collections nationales Pierre en Denise Lévy

FRANSE MODERNISTEN

Een uitzonderlijke Franse particuliere particuliere kunstverzameling

Van 19 april t/m 28 augustus wisselt Singer Laren zijn collectie uit met musée d’Art moderne de Troyes in Frankrijk. Een museum dat net als Singer Laren zijn bestaan dankt aan een unieke particuliere kunstverzameling. Geïnspireerd door bevriende kunstenaars als Derain en Marinot, bouwde het Franse echtpaar Lévy een indrukwekkende collectie op met werken van kunstenaars als Raoul Dufy, André Derain, Pierre Bonnard, Amedeo Modigliani en Henri Matisse. Het resultaat: een verrassend overzicht van 100 jaar Franse schilderkunst.

 

Bron en lees verder…

Share This:

Wachtkunst, een publiekslieveling en een dieptepunt

Mauritshuis

Het depot van het Mauritshuis in Den Haag

Om de twee a drie dagen kijk ik het postvak ongewenste berichten even na. Gewoon voor de zekerheid, want stel je eens voor dat ik iets zou missen? Vandaag was er niet veel. Ja, of ik naar de website wil om kozijnen, plus uiteraard de aanbieders, met elkaar te vergelijken. Om zulke post had ik niet gevraagd maar wel gekregen. Geeft niet, iedereen probeert een boterham, en goed belegd, te verdienen.

Het liefst schrijf ik in de vroege uren. Dan is het stil en donker buiten. De dag is nog fris en nieuw. Er kan nog van alles gebeuren. In die wee small hours van vanochtend wist ik even niet waarover ik moest schrijven, maar wel dat ik graag wilde.

Meestal komt de inspiratie wel, dat is een kwestie van vertrouwen. Ondertussen heb ik afgeleerd om niet bang te zijn voor een kaal en leeg beeldscherm. Mits de poort naar die mooie bron dat inspiratie wordt genoemd openstaat komt er wel iets. Zo ook vanochtend.

In de map ongewenste berichten bevond zich een nieuwsbrief van het Mauritshuis met een aankondiging voor een tentoonstelling. Vanaf 4 februari (dus gestart) is er in Den Haag de expositie Hoogte- en dieptepunten uit het depot ingericht. De mensen in het mooie thuis van de beste Nederlandse schilderkunst uit de Gouden Eeuw laten zien wat normaal gesproken verborgen blijft. Vind ik qua tekst prikkelend en uitdagend.

Op de website van het Mauritshuis is er de vraag om persoonlijke actie, de bezoeker kan namelijk stemmen. Uiteraard is de selectie voor de nu lopende tentoonstelling al gemaakt, maar de vraag aan de bezoeker is wat hij of zij had gekozen? “Maar wat zou ú hebben gekozen? Welk schilderij vindt u mooi genoeg om een poosje uit het depot te halen?”. Het is opvallend en het gebeurt steeds vaker dat museumbezoekers door musea worden uitgedaagd en betrokken. Lijkt mij een positieve beweging. En door te stemmen kun je mee doen en het prettige gevoel krijgen dat je er als bezoeker er toe doet. Wanneer je dus wilt stemmen? Klik dan hier….

Wachtkunst. De kunst is geduldig, wacht af en grijpt haar kans.

Ondertussen las ik vanochtend over een overleden vrouw. Het ongeluk gebeurde op een spoorwegovergang. De vrouw was samen met haar man aan het fietsen. Er gebeurde iets terwijl de slagbomen al dicht waren. Paniek? Slecht zicht? Het ging in ieder geval finaal mis.

Een vrouw, met een kinderwagen, die het ongeluk zag gebeuren, raakte ter plekke in een soort conflictsituatie met een jong meisje dat met haar mobiel foto’s maakte van de stervende vrouw. De reactie van het meisje was een eerder een vraag. “Ik mag er toch wel foto’s van maken?”. Het geeft te denken en stof tot discussie.

Misschien moeten de woorden ge- en ongepast en hun bijbehorende grenzen maar weer eens in de spotlights komen en terug in het dagelijkse leven. Zij hebben volgens mij lang genoeg gewacht in het depot van ons bestaan.

Fijne zondag en stem ze.

Share This:

Egypte, land van onsterfelijkheid

Egypte1 april t/m 2 oktober 2016

De tentoonstelling Egypte, land van onsterfelijkheid laat met prachtige beeldhouwwerken, bronzen godenfiguren, mummiekisten en mummies zien hoe de oude Egyptenaren zich voorbereiden op het eeuwige leven in het hiernamaals. De ruim 150 objecten in de tentoonstelling komen allemaal uit de eigen museumcollectie, waarbij sommige nooit eerder voor publiek waren te zien.

Leven na de dood
Het oude Egypte inspireert en fascineert als het land van piramides, mummies, de woestijn en de Nijl. De manier waarop de oude Egyptenaren omgingen met het leven na de dood, roept bij veel mensen een gevoel van verwondering op. Egyptenaren besteedden veel energie aan een prachtige grafuitrusting, indrukwekkend versierde graven en het behouden van het lichaam na de dood. Voor de Egyptenaren waren dit echter geen voorbereidingen op de dood, maar voorbereidingen op het eeuwige leven in het goddelijke hiernamaals.

Bron en lees verder…

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 837

De Fundatie

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 790

Arnhem Museum

Share This:

Thuis, de waarheid en een voedselpakket

Mart van Zwam“Een kunstenaar moet zoeken naar de waarheid achter de dingen.” aldus Charley Toorop. De tekst was duidelijk en helder en hing er uiteraard niet voor niets. Niet omdat het mooi is, bij de aankleding of uitstraling van het museum hoort, maar gewoon omdat geschreven woorden nou eenmaal met een eigen geluid spreken. Maar goed, dat vind ik dan. En ik was thuis. tenminste, zo voelde het.

Wat nou eigenlijk thuis is en als thuis aanvoelt heeft voor mij iets mysterieus. Het lijkt bedekt met een sluier waardoor de helderheid soms ver is te zoeken. Of in het geval van thuis zijn, de werkelijke plek niet precies is te duiden. En ik hou nu eenmaal van een beetje mysterie. Ik hou van het vage en van het ontdekken, want dat laatste is nu juist het leuke en de boeiende kant van mysterie en de vaagheid.

Ik was dus thuis. Thuis in het Museum in Arnhem. Het museum dat op hun website de aanvullende tekst heeft staan “Ruimte voor realiteit”. Ik was thuis op de Utrechtseweg. De lange stijgende weg met haar mooie panden en prachtige vergezichten op de omgeving.

Een paar schilderijen uit de vaste collectie hingen niet waar ze normaal gesproken hangen. Kennelijk waren ze uit logeren, misschien waren ze toe aan restauratie. Ik miste bijvoorbeeld de vrouw in de rode jurk en haar lichtbruine jas. Ik kan me nu niet herinneren wie dat heeft geschilderd. Misschien ook niet belangrijk. Dat specifieke schilderij moet ik altijd even gedag zeggen. Dat hoort nu eenmaal bij mijn bezoek aan het museum. Net zoals ik Monsieur Jacques van het Kröller-Müller Museum even gedag moet zeggen wanneer ik daar thuis ben.

Het museum is ook een goed huis om je verjaardag te vieren. Dat bleek in ieder geval weer eens. Het is gewoon een goeie plek om even stil te staan bij de waarheid dat tijd en vooral haar aanduiding zeer betrekkelijk is. Maar ook hoe bepalend het kan zijn. Niet alleen bepalend hoe je je voelt maar ook wanneer. De manier waarop lijkt net zo divers als dat er kunstwerken zijn. Toelaten en accepteren zijn soms wonderlijke en grappige bewegingen. Kunst heeft zo haar eigen spiegelend effect.

De tentoongestelde kunt was wéér om van te smullen. De cappuccino was lekker en het broodje beenham was zeer welkom. Dat zocht in de pauze haar weg in mijn lijf en gaf de nodige brandstof.

De zon gaf het beste wat ze had en deed een lieve duit in het zakje. Het complete voedselpakket stond ver verwijderd van fastfood zijn.

Fijne dag.

Mart

Share This:

Museum Beelden aan Zee: Bewegende beeldentuin

Share This:

De Pont Museum: James Turrell Lichtprojecties & Amish Quilts

De Pont Museum James Turrell Lichtprojecties & Amish Quilts
13 juni – 4 okt 2015

Onder de titel Kleur in het kwadraat brengt deze tentoonstelling werk van de Amerikaanse kunstenaar James Turrell (1943) en historische Amish quilts uit een Duitse privécollectie samen in één tentoonstelling. Die combinatie brengt verrassende visuele parallellen aan het licht. Zowel bij Turrell als in de dekens van de Amish zijn monochrome kleurvlakken en eenvoudige composities van robuuste, geometrische basisvormen opvallende elementen.

De quilts zijn tussen 1890 en 1930 ontstaan in de sobere, door traditie en religie bepaalde cultuur van de Amish, een protestantse geloofsgemeenschap in Noord-Amerika. De ruit, het centrale motief in veel quilts, siert ook de omslag van hun liederenboek, de Ausbund. Andere motieven zijn terug te voeren tot het boerenbestaan. Tegelijkertijd ogen de geometrische, zich herhalende patronen verrassend ‘modern’ en doen denken aan ontwikkelingen in de Amerikaanse kunst in de jaren zestig en zeventig.

Bron en lees verder…

Share This:

Expositie: VAN MICHEL TOT ISRAËLS

Isaac Israëls – Lezend meisje op sofa

Expositie: VAN MICHEL TOT ISRAËLS
27 jan 2015 – 6 dec 2015
Landschappen, stillevens en figuren

Georges Michel (1763-1843) en Isaac Israëls (1865-1934) zijn twee uitersten binnen de collectie moderne schilderkunst van Museum Gouda. Michel werd door de schilders van de School van Barbizon gezien als ‘Barbizonner’ avant-la-lettre. Deze Franse schilders zouden later in de negentiende eeuw de Hollandse schilders van de Haagse School beïnvloeden. Isaac Israëls staat daarentegen bekend als impressionist. Voor hem hadden de thema’s en kleuren van de Haagse School al afgedaan.

In de tentoonstelling ‘Van Michel tot Israëls’ wordt getoond hoe de schilderkunst zich in de negentiende eeuw ontwikkelde van de landschappen van Michel, tot de Parijse modellen van Israëls. Een rode draad in deze collectie is de uitwisseling tussen Nederland en Frankrijk. Zo bestudeerden de schilders van Barbizon zeventiende-eeuwse meesters als Rembrandt en Hollandse genrestukken. Maar ook andersom, van Nederland naar Frankrijk, werd er veel gereisd.

Bron en lees verder…

Share This: