Tag Archives: Liefde

Kleurrijk, summertime en de liefde

Bloemen

Fotografie Mart van Zwam

“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.”

Artikel één van onze grondwet en dan met nadruk op het woord onze. Het staande houden van Typhoon, inmiddels uitgegroeid tot een pittig debat over etnisch profileren, heeft bij ook wel wat teweeg gebracht.

Gisteren keek ik eens op een andere manier naar mijn vel, de kleur van mijn lichaamshuid en de voordelen die het me geeft. Nee, ik word niet snel aan de kant van de weg gedirigeerd. Nee, ik word niet extra in een winkel in de gaten gehouden, heb er geen last van tijdens een sollicitatie of bij een grenscontrole.

Een ander bijkomend effect van het hele gedoe rondom Typhoon en zijn glimmende SUV is de drang tot het herlezen van ‘Uncle Tom’s Cabin or Life among the Lowly’. Weet nog dat ik er als jonge jongen heftig van onder de indruk was. Zo’n boek vormt je en zeker wanneer alles zich nog in een heftig groeiproces bevind.

Ben ook maar weer eens naar ‘Porgy and Bess’ aan het luisteren. Nummers kwamen voorbij. Muziek en woorden zochten en vonden hun weg. Herinneringen kwamen als vanzelf boven drijven. Waarschijnlijk had de aandacht voor mijn witte vel ermee te maken.

Summertime. Toepasselijk. Na al die regen kwam gisteren de zon af en toe te voorschijn. Ze deed wat ze moest doen. Ze verwarmde en liet haar licht schijnen.

Summertime and the livin’ is easy
Fish are jumpin’ and the cotton is high
Oh, your daddy’s rich and your ma is good-lookin’
So hush, little baby; don’t you cry

Summertime. Wat mij betreft het nummer om bij weg te dromen, om  even pas op de plaats te maken, om de snelheid van de seizoenen de kleuren en de vormen te ervaren.

En de liefde.

We zijn kleurrijk. Gelukkig maar.

Fijne dag.

 

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 883

Proef de liefde

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 810

Love

Share This:

Vierdaagse/ Four Days Marches 2015 #021

Vierdaagse Nijmegen

Share This:

Marlene, de liefde en Willy

Contact via de EMTE“A painting is more than a postcard…” Ze fungeerde met haar stem als voice-over in een kort stukje film wat ik op youtube vond. Een werkende Marlene Dumas, hurkend, voorovergebogen. Boven een groot vel dik papier was haar blik geconcentreerd en in volle focus. Haar ogen schoten van een inspiratievoorbeeld naar de verf die ze gebruikte en weer terug naar het vel papier. Ze beet even op haar onderlip. Eventjes maar.
Daarna overtollig vocht deppend met een stuk keukenrol en weer kijken. Een penseel pakken en een lijn trekken. En weer kijken. Proeven, ruiken. Alsof ze het beeld wat ze wilde gaan zien wil pakken.
Even daarvoor zei ze het mooi. “Het is geen garantie dat het goed komt als je van het beeld houdt, maar het helpt wel.”

Houden van. Terwijl ik het stukje over Marlene Dumas intik klinken uit de speakers de hits van decennia aan popmuziek. De top 2000 brengt sfeer in de huiskamer. Het is de opmaat voor de aanstaande jaarwisseling. Het is aftellen om een nieuw maagdelijk blanco jaar te starten.

Liedjes over de liefde volgen elkaar in rap tempo op. “I can’t make you love me…” wordt gevolgd door “Had to fall in love…”. De liefde is al zo vaak bezongen maar raakt nooit ontrafeld. Dat is het mooie van liefde. Ze laat zich graag bezingen maar geeft zich niet helemaal bloot. Ze laat graag iets te raden over.
Zo denk je dat je haar kunt duiden maar evenzo glipt ze uit je vingers als een gladde vis. Ze laat zich niet pakken, niet opsluiten. Zo mooi en bijzonder is ze.

Koele warmte en een ijle huid. Standpunt en afstand. Zonder aufschmuck maar juist met wezen. Woorden die me te binnen schoten toen ik ander werk van Marlene Dumas zag. Het blijft lastig. Voor mij althans. Zo heb ik het gevoel dat ik het werk kan pakken, maar evenzo transformeert het tot iets ongrijpbaars.

De liefde. Gisteren deed ik even wat noodzakelijke boodschappen. Staand bij de inpaktafel deed ik mijn jas dicht. Mijn ogen zagen zo’n bord met van die kaartjes waarop je een Te koop of aanbod kunt schrijven.

Deze viel me op:
“Ik ben Willy zoek
een lieve vrouw om
samen te zijn ik ben
aardig en spontaan woon
hier kort bij ben weduwnaar”

Op de stippellijn stond geschreven “Zie zoz daag..” Ik hoop toch zo dat het voor Willy gaat lukken. Gaat ie misschien lekker huppelend het nieuwe jaar in.

Fijne zondag.

 

 

Share This:

Beneveld door jouw aanwezigheid…

liefde

Share This:

Inzending Fotowedstrijd: Zomerherinnering(en) Foto 011

warmte-1

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 520 Nijmegen

Henk en Riet

Share This: