Tag Archives: Den Haag

Vik Muniz: Verso

Vik Muniz, Verso (The Goldfinch), 2016Vik Muniz: Verso
Deze zomer laat het Mauritshuis zich van een geheel andere kant zien. Voor het eerst in onze geschiedenis maakten we een tentoonstelling met een hedendaagse kunstenaar. Vik Muniz: Verso is van 9 juni tot en met 4 september te zien in de tentoonstellingszaal van het Mauritshuis.

Vik Muniz is een wereldberoemde kunstenaar die in New York en Rio de Janeiro woont en werkt. In zijn gedurfde en verrassende kunstwerken zoekt hij de grens op tussen werkelijkheid en illusie.

In het Mauritshuis toont Muniz deze zomer zijn Verso’s, een project waaraan Muniz nu vijftien jaar werkt. Samen met zijn team maakt hij heel nauwkeurig de achterkanten na van de wereldberoemde schilderijen zoals Da Vinci’s Mona Lisa, Starry Night van Van Gogh en Picasso’s Les Demoiselles d’Avignon. In het Mauritshuis worden deze Verso’s nu voor het eerst als groep in een museum tentoongesteld.

Naast deze beroemde topstukken maakte Muniz speciaal voor deze tentoonstelling vijf nieuwe Verso’s, gebaseerd op vijf schilderijen uit de collectie van het Mauritshuis, waaronder Vermeers Meisje met de parel, Het puttertje van Fabritius, en De Anatomisch les van dr. Nicolaes Tulp van Rembrandt.

Bron en lees verder…

Share This:

Jan Toorop in het Gemeentemuseum Den Haag

Jan_Toorop

Jan Toorop, Trio Fleuri, 1885 olieverf op doek, 110 x 95 cm, ingelijst in een wit en grijs geverfde houten lijst Collectie Gemeentemuseum Den Haag

Jan Toorop

26-02-2016 t/m 29-05-2016

Jan Toorop (1858-1928) behoort met Van Gogh en Mondriaan tot de belangrijkste Nederlandse kunstenaars uit de periode rond 1900. Ze oriënteerden zich op de nieuwste, internationale ontwikkelingen in de beeldende kunst en wisten op hun beurt andere kunstenaars te inspireren. Zo was Toorop bijvoorbeeld een grote inspiratiebron voor Gustav Klimt.

Het werk van Toorop is geliefd bij een groot publiek en wordt vaak geassocieerd met art nouveau, vooral vanwege zijn bekende lithografie ter promotie van Delftsche slaolie. Deze litho was zelfs zo bekend dat art nouveau in ons land ook wel slaoliestijl wordt genoemd. Dat zijn oeuvre veel meer stijlen omvat is minder bekend. Hij werkte ook neoimpressionistisch en symbolistisch en was een van de vernieuwende krachten binnen de schilderkunst. Hij leek die stijlen voortdurend af te wisselen, maar recent onderzoek heeft uitgewezen dat er wel degelijk een duidelijke lijn in zijn ontwikkeling zit. Hij reageerde op zijn omgeving en paste ook bestaand werk regelmatig aan. Daarmee was hij een zeer vooruitstrevende kunstenaar.

Bron en lees verder…

Share This:

Wachtkunst, een publiekslieveling en een dieptepunt

Mauritshuis

Het depot van het Mauritshuis in Den Haag

Om de twee a drie dagen kijk ik het postvak ongewenste berichten even na. Gewoon voor de zekerheid, want stel je eens voor dat ik iets zou missen? Vandaag was er niet veel. Ja, of ik naar de website wil om kozijnen, plus uiteraard de aanbieders, met elkaar te vergelijken. Om zulke post had ik niet gevraagd maar wel gekregen. Geeft niet, iedereen probeert een boterham, en goed belegd, te verdienen.

Het liefst schrijf ik in de vroege uren. Dan is het stil en donker buiten. De dag is nog fris en nieuw. Er kan nog van alles gebeuren. In die wee small hours van vanochtend wist ik even niet waarover ik moest schrijven, maar wel dat ik graag wilde.

Meestal komt de inspiratie wel, dat is een kwestie van vertrouwen. Ondertussen heb ik afgeleerd om niet bang te zijn voor een kaal en leeg beeldscherm. Mits de poort naar die mooie bron dat inspiratie wordt genoemd openstaat komt er wel iets. Zo ook vanochtend.

In de map ongewenste berichten bevond zich een nieuwsbrief van het Mauritshuis met een aankondiging voor een tentoonstelling. Vanaf 4 februari (dus gestart) is er in Den Haag de expositie Hoogte- en dieptepunten uit het depot ingericht. De mensen in het mooie thuis van de beste Nederlandse schilderkunst uit de Gouden Eeuw laten zien wat normaal gesproken verborgen blijft. Vind ik qua tekst prikkelend en uitdagend.

Op de website van het Mauritshuis is er de vraag om persoonlijke actie, de bezoeker kan namelijk stemmen. Uiteraard is de selectie voor de nu lopende tentoonstelling al gemaakt, maar de vraag aan de bezoeker is wat hij of zij had gekozen? “Maar wat zou ú hebben gekozen? Welk schilderij vindt u mooi genoeg om een poosje uit het depot te halen?”. Het is opvallend en het gebeurt steeds vaker dat museumbezoekers door musea worden uitgedaagd en betrokken. Lijkt mij een positieve beweging. En door te stemmen kun je mee doen en het prettige gevoel krijgen dat je er als bezoeker er toe doet. Wanneer je dus wilt stemmen? Klik dan hier….

Wachtkunst. De kunst is geduldig, wacht af en grijpt haar kans.

Ondertussen las ik vanochtend over een overleden vrouw. Het ongeluk gebeurde op een spoorwegovergang. De vrouw was samen met haar man aan het fietsen. Er gebeurde iets terwijl de slagbomen al dicht waren. Paniek? Slecht zicht? Het ging in ieder geval finaal mis.

Een vrouw, met een kinderwagen, die het ongeluk zag gebeuren, raakte ter plekke in een soort conflictsituatie met een jong meisje dat met haar mobiel foto’s maakte van de stervende vrouw. De reactie van het meisje was een eerder een vraag. “Ik mag er toch wel foto’s van maken?”. Het geeft te denken en stof tot discussie.

Misschien moeten de woorden ge- en ongepast en hun bijbehorende grenzen maar weer eens in de spotlights komen en terug in het dagelijkse leven. Zij hebben volgens mij lang genoeg gewacht in het depot van ons bestaan.

Fijne zondag en stem ze.

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 870

Hondendrol

Share This:

Escher in het Paleis

EscherEscher in Het Paleis toont permanent de wereldberoemde, fantasievolle voorstellingen van de kunstenaar M.C. Escher en is gevestigd in het voormalige winterpaleis van koningin-moeder Emma. Het is in Den Haag het enige openbare gebouw waar de oude paleisfunctie nog te ervaren is.

Met ruim honderdvijftig prenten zijn bij Escher in Het Paleis altijd de bekendste werken en een selectie van steeds wisselende grafiek en vlakvullingen uit het oeuvre van Maurits C. Escher (1898-1972) zien. Met als hoogtepunt en kroon op de tentoonstelling de 7 meter lange Metamorfose III. Deze enorme houtsnede en zijn bijzondere opstelling laat de kijker de Escher koppeling ervaren van eeuwigheid en oneindigheid waardoor tijd en ruimte verenigd zijn tot een organisch geheel.

Bron en lees verder…http://www.escherinhetpaleis.nl

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 592

Art gallery

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 591

Mark Rothko

Share This:

Sneeuwpop, het verbeelden en veel vragen

Mark Rothko Is het maken van een sneeuwpop nu wel of niet on-islamitisch? Ik moest heel even met mijn ogen knipperen en las het nog eens. Wellicht had ik het niet goed gelezen? Nee, het stond er echt. Zwart op wit.
Een sneeuwpop schijnt te maken te hebben met het verbeelden of juist niet mogen verbeelden van iets wat op een mens lijkt. Er mogen dus eigenlijk alleen maar levenloze dingen zoals gebouwen, fruit of schepen worden verbeeld. Na het zaterdag bezoeken van de Rothko tentoonstelling en het nagalmen van de woorden “voorstellingsloos schilderen” is dit nieuwtje over sneeuwpoppen iets om over na te denken. De vraag is best bijzonder te noemen, zet mij in een nadenk-modus en activeert een “wat vind ik daar nu van…” overweging.

Grappig. Gisteren had ik een moment van studie. Tijdens het opruimen van allerlei spullen en rommel kwam ik het boekje tegen met de mooie titel “De kunst van het vragenstellen”. Het boekje gaat over onder andere instructie-leren, ervaringsleren en leren met het verstand. En de schrijver heeft het over mooie begrippen als ervaringskennis en het gebruik maken van “gezond verstand”. De tekst is, voor wie het wil lezen, een mooie bron van inspiratie over leren en het vragenstellen. Ik kan het van harte aanraden.

Nog even terug naar Rothko en bovenstaande foto. Volgens mij een mooi beeld met een kijkende jonge vrouw voor een schilderij. Ik vind mensen boeiend en bijzonder en ze zijn leuk en leerzaam. Deze vrouw staat voor het werk met daarop twee vlakken. Ze kijkt en kijkt. Ondertussen houdt ze met haar rechterhand een camera vast terwijl ze met haar linkerduim en wijsvinger een stuk papier uit haar achterzak vist. Ik heb nog zoveel mogelijk op de foto ingezoomd maar kan met geen mogelijkheid ontdekken wat er op het papier staat. Het zal waarschijnlijk voor altijd een mysterie blijven. Een vraag zonder antwoord veroorzaakt in dit geval een grappige spanning.

Gisteren ben ik ook begonnen aan een kort verhaal over de ontmoeting tussen twee mensen. Beiden zijn leerkrachten op een school. Henriette Dankgraag, een pleasende juf met een passie voor het verzamelen van botten en botjes, ontmoet daarin Meneer Bot. Meneer Bot, behalve de directeur en een lid van de administratie weet niemand dat zijn voornaam François is, doet zijn achternaam alle eer aan en werkt zich door het leven zonder écht te leven. Beiden hebben te dealen in hun omgaan met opvoeding en achtergrond. Het verhaal heeft grappige wendingen, een lichte toon en ontluikende liefde. Wordt vervolgd.
Hoe het verder gaat in het verhaal? Ik ben ergens maar heb nog geen idee hoe het verder gaat met die twee.

Ik hou van verbeelden, het is een groot goed waar we zuinig mee moeten zijn. En ik hou van kunst, een sneeuwpop en van vragen. Veel vragen. Dat schept duidelijkheid.

Fijne dag.

 

 

 

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 589

Ramen

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 586

Reactie op Rothko

Share This: