Tag Archives: amsterdam

Expositietip: Frans Post. Dieren in Brazilië.

rijksmseum

8 september 2016 – 9:00 In het Noord-Hollands Archief in Haarlem zijn 34 geheel onbekende tekeningen ontdekt van Frans Post (1612-1680). Deze 17de-eeuwse kunstenaar uit Haarlem, die tussen 1637-1644 in Nederlands-Brazilië werkte in het gevolg van gouverneur Johan Maurits van Nassau, is beroemd geworden met zijn schilderijen van Braziliaanse landschappen. Dat hij de inheemse flora en fauna op deze voorstellingen had geschilderd aan de hand van in Brazilië getekende voorstudies werd vermoed, maar tot nog toe was geen enkele plant- of dierstudie van zijn hand bekend. De tekeningen zijn het ontbrekende puzzelstukje in het oeuvre van de Haarlemse schilder.

Van 7 oktober 2016 tot en met 8 januari 2017 toont het Rijksmuseum de ontdekte tekeningen, samen met zes schilderijen van Post, een wandkaart én opgezette dieren uit Naturalis Biodiversity Center in Leiden, in de tentoonstelling Frans Post. Dieren in Brazilië.

In het Noord-Hollands Archief in Haarlem zijn 34 geheel onbekende tekeningen ontdekt van Frans Post (1612-1680). Deze 17de-eeuwse kunstenaar uit Haarlem, die tussen 1637-1644 in Nederlands-Brazilië werkte in het gevolg van gouverneur Johan Maurits van Nassau, is beroemd geworden met zijn schilderijen van Braziliaanse landschappen. Dat hij de inheemse flora en fauna op deze voorstellingen had geschilderd aan de hand van in Brazilië getekende voorstudies werd vermoed, maar tot nog toe was geen enkele plant- of dierstudie van zijn hand bekend. De tekeningen zijn het ontbrekende puzzelstukje in het oeuvre van de Haarlemse schilder.

Bron en lees verder…

Share This:

Rijksmuseum Beeldentuin: Giuseppe Penone

Rijksmuseum-Giuseppe-Penone10 juni 2016 t/m 2 oktober 2016

Deze zomer is de jaarlijkse beeldententoonstelling in de tuinen van het Rijksmuseum gewijd aan de Italiaanse kunstenaar Giuseppe Penone.Een bronzen boom die een massief blok graniet tussen zijn takken torst, een stronk waar water uit stroomt en afdrukken van het voorhoofd van de kunstenaar zelf, vormen de raadselachtige beelden van Giuseppe Penone.

Deze zomer is de jaarlijkse beeldententoonstelling in de tuinen van het Rijksmuseum gewijd aan de Italiaanse kunstenaar Giuseppe Penone (Garessio, 1947). Voor het eerst is hier, naast een aantal vroegere iconische werken, ook nieuw werk van de kunstenaar te zien zoals het ‘Vene di pietra tra i rami’ (‘Steenaders tussen de takken’, 2015). Ook een wereldprimeur is het twaalf meter brede scherm dat uit twee, ruggelings geplaatste kunstwerken bestaat die in het Atrium van het Rijksmuseum hangen: ‘Spine d’accacia’ (‘Accaciadoorns’, 2016) en ‘Pelle di grafite-fronte’ (‘Huid van grafiet’, 2016). De tentoonstelling met 25 beelden is van 10 juni t/m 2 oktober 2016 te zien in de tuinen van het Rijksmuseum en gratis toegankelijk.

Bron en lees verder…

Share This:

Expositie: Disfarmer The vintage prints

Disfarmer

Mike Disfarmer, Seated man (Daulton Hartsfield) Vintage gelatin silver print, ca. 1940. Courtesy Edwynn Houk Gallery, New York, and the collection of Michael Mattis and Judith Hochberg.

Nu in Foam: Disfarmer
18 maart 2016- 5 juni 2016

De Amerikaanse studiofotograaf Disfarmer (1884-1959, Verenigde Staten) fotografeerde tussen 1915 en 1959 de inwoners van Heber Springs, een dorp op het platteland van Arkansas in de Verenigde Staten.

Pas na zijn dood wordt zijn werk internationaal bekend en gezien als een typisch voorbeeld van klassieke Amerikaanse portretfotografie. Foam toont een groot overzicht van 182 vintage foto’s waaronder een aantal nooit eerder getoonde 8 x 10 inch afdrukken.

Disfarmer wordt als Mike Meyer geboren in een Duits immigrantengezin van zeven kinderen. In 1914 arriveert hij samen met zijn moeder in Heber Springs. Met George Penrose runt hij een korte periode de Penrose & Meyer fotostudio. De foto’s uit deze periode worden getypeerd door poses en attributen die gewoon waren voor fotostudio’s in die tijd: geportretteerden poseren arm in arm of leunend op een tafeltje, gezet op een oriëntaals tapijt, tegen een achtergrond van romantisch geschilderde wolkenluchten. Dit verandert niet lang nadat Disfarmer in de hoofdstraat van Heber Springs zijn eigen studio begint. De sferische achtergrond wordt vervangen door een zwarte of een witte achtergrond met zwarte streep. Dit zorgt voor een minder nostalgisch en meer hedendaags gevoel.

Bron en lees verder…

Share This:

Breitner: Meisje in kimono

G.H. Breitner, Meisje in witte kimono, 1893/94, Rijksmuseum Twente, Enschede

G.H. Breitner, Meisje in witte kimono, 1893/94, Rijksmuseum Twente, Enschede

Breitner: Meisje in kimono

20 februari 2016 t/m 22 mei 2016
Het Rijksmuseum brengt voor het eerst alle versies van Meisje in kimono door George Hendrik Breitner bij elkaar.

De talloze variaties van een meisje in kimono, die geldt als icoon van het japonisme, ontstonden in de jaren 1893-96. Het jonge model Geesje Kwak poseerde voor bijna al zijn schilderijen en werd zo door Breitner onsterfelijk gemaakt. De tentoonstelling is gebaseerd op nieuw onderzoek en laat voor het eerst de (voor zover bekend) volledige serie van 14 schilderijen zien, waaronder een tot nu toe onbekend Meisje in rode kimono uit particuliere collectie. Naast schilderijen worden ook tekeningen, schetsen en foto’s getoond die de kunstenaar ter voorbereiding hierop maakte. De tentoonstelling is van 20 februari tot en met 22 mei 2016 te zien in de Philipsvleugel van het Rijksmuseum.

Bron en lees verder…

Share This:

Michelangelo Antonioni in tien minuten

Met deze video kom je er in tien minuten achter waarom Michelangelo Antonioni uitgroeide tot een van de gezichtsbepalende regisseurs van de vorige eeuw. Aan het woord komen Jaap Guldemond (director of exhibitions /curator EYE) en Dominique Païni (curator en voormalig directeur La Cinémathèque française).Antonioni film

Michelangelo Antonioni – Il maestro del cinema moderno, EYE Filmmuseum Amsterdam from ARTtube on Vimeo.

Bron: EYE Film-museum, Amsterdam

Share This:

Eerste ycca-tentoonstelling t/m 8 november 2015

Lu Xinjian New-Yorknulnu
Nieuw Dakota, NDSMterrein Amsterdam

11 oktober t/m 8 november 2015
georganiseerd door stichting ycca in samenwerking met Nieuw Dakota

De tentoonstelling ‘nulnu’ presenteert werk van twee jonge kunstenaars, de Nederlandse Annesas Appel en de Chinees Lu Xinjian, aangevuld met een aantal werken van de Nulkunstenaars Henk Peeters en herman de vries. De tentoonstelling zal plaats vinden van zondag 11 oktober t/m zondag 8 november 2015, in Nieuw Dakota gelegen op de voormalige NDSM-werf aan het Y in Amsterdam-Noord.

De tentoonstelling bestaat uit een zorgvuldige keuze uit het werk van de Nederlandse Annesas Appel en de Chinees Lu Xinjian. Op het eerste gezicht lijkt het werk van Annesas Appel en Lu Xinjian abstract, maar dan blijkt dat de beeldtaal heel dicht bij de kern van onze beleving komt. Zij hebben gemeen dat ze trachten de wereld vorm te geven in visuele systemen. Appel doet dat door getekende vormanalyses van landkaarten, Lu door iconisering van plattegronden. Appel neemt landsgrenzen en meren, terwijl Lu zich concentreert op de groeisporen van de stad.

Bron en lees verder…

Share This:

Rijksmuseum: Luxe in de Gouden Eeuw


Luxe in de Gouden Eeuw

Rijksmuseum toont Aziatische schatten in het Hollandse interieur
17 oktober 2015 – 17 januari 2016

De tentoonstelling Azië > Amsterdam Luxe in de Gouden Eeuw toont de mooiste voorwerpen uit Azië die de interieurs van de steeds rijker wordende Hollandse elite verfraaiden en de Europese smaak van Parijs tot aan Sint Petersburg voorgoed veranderden. Azië > Amsterdam wordt georganiseerd in samenwerking met de Peabody Essex Museum in Salem, VS. Bruiklenen komen uit onder meer Moskou, Sint Petersburg, Versailles, Londen, Oxford, Madrid en Stockholm.

Bron en lees verder…

Share This:

Expositie: Zero: Let Us Explore the Stars

Otto Piene, Venus von Willendorf, 1963, olieverf en rook op doek, 150 x 200 cm, Collectie Stedelijk Museum Amsterdam.

Zero: Let Us Explore the Stars

4 jul- 8 nov 2015

Vuur, licht, beweging, ruimte, demonstraties en performances: een historisch overzicht van de innovatieve, internationale avant-gardistengroep ZERO. Met werk van onder meer Herman de Vries, Armando, Henk Peeters, Jan Schoonhoven, Jan Henderikse, Piero Manzoni, Lucio Fontana, Yves Klein, Jean Tinguely en Yayoi Kusama, Otto Piene, Heinz Mack, Günther Uecker e.a.

In de jaren 50 en 60 van de twintigste eeuw experimenteerde de kunstenaarsgroep ZERO met de meest innovatieve materialen en media. Na de zware oorlogsjaren wilden de aan dit internationale netwerk verbonden kunstenaars de kunst een nieuwe toekomst geven.

In 1962 was de eerste museale presentatie van ZERO te zien in het Stedelijk. In 1965 volgde een uitgebreidere tentoonstelling: Nul 1965, een van de hoogtepunten uit de geschiedenis van de beweging. Precies vijftig jaar daarna presenteert het Stedelijk opnieuw een overzichtstentoonstelling van deze radicale kunstenaarsgroep. ZERO – Let Us Explore the Stars maakt zichtbaar hoe de aan de beweging verbonden kunstenaars, waaronder Armando, Heinz Mack, Henk Peeters, Otto Piene, Jan Schoonhoven, Günther Uecker, Lucio Fontana, Yves Klein, Piero Manzoni, Jean Tinguely en Yayoi Kusama, de betekenis en vorm van de kunst blijvend hebben veranderd.

Bron en lees verder…

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 669

Amsterdam

Share This:

Matisse, het proces en de weg

Matisse_schaduw_vormNa de kriebels en het reizen begon het laven afgelopen vrijdag. Kriebels, reizen, laven? als je niet weet waar ik het over heb dan is het misschien handig de tekst van afgelopen donderdag (terug) te lezen?

Laven. Misschien kan ik het beter vergapen noemen. Of kijken met een versnelde hartslag van opwinding, beleven met een sterke nadruk op het woord leven of bijna constant onder de indruk zijn van al het indrukwekkende moois? In ieder geval was het bezoek aan Amsterdam en de tentoonstelling over het werk van Henri Matisse zéér zeker de moeite waard en ben ik in mijn persoonlijke ontwikkeling weer een stukje vooruit gegaan.

Wat er uiteindelijk te zien was, en nu ben ik met grote stappen door de tentoonstelling gewandeld, in de twee grootste zalen was het eindstadium van een rijk kunstenaarsleven. Wat we zagen was het ontdekken en het verder uitwerken van een nieuwe kunstvorm en de weg ernaar toe.

Het ontstaan en het proces ernaar toe maakte op mij persoonlijk diepe indruk. Het raakte me, het boeide en fascineerde. Het “Meedoen is belangrijker dan het winnen” uit de sportwereld kwam als een heldere boodschap terwijl ik van binnen nog natrilde en mijmerde over wat ik had beleefd. Misschien is mogen beleven wel een betere uitdrukking, want ik zie en voel de ervaring als een geschenk.

Het ontdekken van iets anders, iets fris, dat wat nog niemand ooit heeft gedaan, lijkt mij een boeiend maar ook een lastig proces. Ontstaan als gegeven kun je niet sturen. Nu moet er iets ontstaan gaat niet lukken. Dwingen lijkt mij geen optie, dat werpt uiteindelijk geen vruchten af en het woord moeten is als een valkuil op het pad naar een eindresultaat.

Maar wat dan? Loslaten? Al het ontdekte en tot nu toe gewaardeerde voorgaande loslaten? Lijkt het proces een beetje op het schillen van een ui? Tenslotte zijn de schillen dat wat de glimmende en glinsterende kern veilig afsluit voor de buitenwereld.

Ik merk dat ik al schrijvend afdwaal, maar laat dat maar even gebeuren. Maar ik moet er wel iets mee, met dat waanzinnig mooie proces van ontdekken en uitwerken. Maar even een stapje terug, dit is tenslotte een nabeschouwing van een bezoek aan de Cut-Out wereld van Henri Matisse. De blog van vandaag is een nabeschouwing van een bezoek aan een Oase die Amsterdam heet en het wandelen langs de enorme rij schilderijen van Henri en andere grootheden.

Ik tril zoals gezegd nog een beetje na van alle opgelopen positieve emoties en de met mijn ogen vastgelegde beelden. Eén van de eerste overweldigende indrukken was trouwens niet naar aanleiding van een schilderij van Matisse maar vanwege een werk van Breitner.

Ik zag het schilderij vanuit een ooghoek hangen en werd er direct blij van. De slingerende rij van bezoekers voor en achter ging qua snelheid wat langzaam. Mijn gedachten dwaalden voor een moment af naar een rij wachtenden voor een attractie in een pretpark. Maar na een paar geduldminuten was het zover.

George Hendrik Breitner’s “De rode kimono” raakte me en was een cadeau. Ik had het schilderij nog nooit in het echt gezien, wel op reproducties of in een boek, maar uiteraard was het in werkelijkheid indrukwekkend. Nooit eerder zag ik zo’n kleur rood en die stofuitdrukking van een kimono. En Geertje Kwak, Breitner’s model en in haar andere leven verkoopster, lag daar ontspannen, bijna afwezig en leek in stilte te kijken naar een vastgehouden bloem. Ik hoorde haar bijna ademhalen.

Ze keek me niet aan en dat was goed. Zachtjes en bijna op mijn tenen liep ik weer verder. Ik wilde haar niet storen maar zei wel even fluisterend “Dag…”.

Fijne zondag.

 

 

Share This: