Een halo, de energie en het hart

DeventerEr is een huis aan het eind van de lange tocht. Dat beeld was ontstaan tijdens één van mijn dromen. De rest ben ik vergeten. Ik weet nog wel dat het een mooi huis was, warm en vol gepakt met liefde.

Mijn eigen huis, op deze maandagochtend en in deze realiteit, is vrij onrustig. Trillingen laten me bepaalde spieren voelen en rillingen schudden mijn lijf heen en weer. Ondertussen heeft ook mijn keel van zich laten horen. Het geeft een wat raspend geluid en geïrriteerd gevoel. Het zal er wel een tikkeltje beurs uitzien, hoogstwaarschijnlijk door overbelasting, maar dat kan ik zelf natuurlijk niet beoordelen.

Mijn huis. Ik voel het van vingertoppen tot tenen. Het haar op mijn hoofd heeft zich gevormd door het gedraai tussen matras en dekbed. Het is de hoogste om te gaan douchen en de afgelopen nacht samen met het kletterende water in het afvoerputje te laten verdwijnen.

De gedachte dat ik overal ben vroeg om aandacht. Ik ben overal. Ik zit in hoop, verwachtingen en herinneringen. In familieverbanden. Op en tijdens mijn werk en in intense liefdesverbanden. Gek idee dat gewezen geliefden me met zich meedragen.

Bij tijd en wijle steek ik een beetje de kop op. Doe ik een beetje mee in de energie en het leven. Dat alles lijkt zich buiten mijn huis, mijn lijf, af te spelen. Lijkt is het goeie woord zolang er van hard bewijs geen sprake is.

Zo ben ik qua energie en trilling in Arnhem, Deventer, Amsterdam of Maastricht om maar een paar plaatsen te noemen. En niet alleen nationaal maar ook internationaal is daarvan sprake. Londen, Parijs of Barcelona. Étretat? Düsseldorf?

Bijzonder hoe een onschuldig griepje en verkoudheid inspiratie kan opleveren. Zo is tijdens het weerstand bieden en overgeven aan ziek-zijn het beeld voor mij helderder geworden. Het verschil tussen het niet-plaatsgebonden domein en mijn plaatsgebonden-zijn is me nu véél duidelijker.

Dat o.a. intuïtie, inzicht, creativiteit inspiratie, intentie en betekenis niets te maken hebben met de hersenen maar zich bevinden in het niet-plaatsgebonden domein, is helder. Daar kan ik wat mee.

Het hart als symbool voor liefde. Vind ik mooi. Dat het woord Beyoncévlieg een van de nieuwe en verrassende woorden van de Dikke van Dale is geworden ook. Het woord wespentaille borrelde als vanzelf omhoog. De zang, beelden en het aanstekelijke ritme van haar song “Halo” ook.

Het effect van een schitterende Halo is bijzonder. Kostbaar en kwetsbaar. Net zoals het hart.

Fijne maandag,

Share This:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *