Het licht, een dansmoment en de lenzen van mijn hart

Fotografie Mart van ZwamHet was een waar feest in de huiskamer. Als mens ben ik in beweging en genoot ik met volle teugen van wat er zich zo aandiende. Als beeldenmaker met als gereedschap de fotografie legde ik het vast. Gebruik ik het. Een moment. Of het nu kort of lang duurde doet er niet toe. Een moment van licht. Een moment van vrolijke en ontroerende dans. Een dansmoment.

Even later is het weg. Ik moet dus snel zijn. Het licht verandert, het effect glipt weg om nooit meer terug te keren. Het moment is net zo aan plaats en tijd gebonden als dat de meeste dingen onomkeerbaar zijn. Een moment heeft, gevoelsmatig, iets van vloeibaar.

Was het toeval dat het licht deed wat het deed? Nee, ik geloof er geen snars van. Toeval bestaat niet. Heeft nooit bestaan en er lijkt zelfs geen reden voor. Toeval heeft denk ik als begrip geen bestaansrecht.

Woorden wel. Eenmaal uitgesproken slingeren ze zich de wereld in, ze nestelen en doen wat ze moeten doen. Ze gaan aan het werk, aan de slag. Woorden veranderen dat wat is, gaat gebeuren of bijvoorbeeld dat was ooit was. Persoonlijk hou ik van woorden. Ze geven richting. Ze zijn de ideale danspartner. Ze leiden maar willen ook graag geleid worden.

Gisteren vielen al bladerend uit een van de boeken op de plank in de boekenkast een paar velletjes papier. Ik kon mijn eigen handschrift maar met moeite lezen. Waarschijnlijk had ik op dat moment haast. Misschien was ik wel te opgewonden vanwege de woordkeus of datgene dat werd gezegd. Achterhalen van wie de woorden waren of waarom het werd gezegd leverde helaas niets op. Kwestie van loslaten en niet willen. Het hoeft niets op te leveren. Het is niet belangrijk van wie het was of wanneer het werd gezegd. Loslaten is soms zo lastig. En ik, ik ben zo hardleers.

“Je kijkt niet meer, je ziet, je schouwt.”, gevolgd door “Wanneer de mens niet meer ervaart verschrompelen de organen van zijn innerlijk leven.”

Bedankt. Ik kan wat met het beeld en de woorden. En hou mijn ogen open. Tenslotte zijn mijn ogen de lenzen van mijn hart.

Fijne dag.

 

Share This:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *