Video: Meanwhile in Thailand!

https://www.youtube.com/watch?v=yAalKiMOpDQ&t=2s

Share This:

Maggie Smith, een zonderling en een busje

lady-in-the-vanDe toetsen waren als kamers. D-majeur, C-mineur. Lichte en donkere kamers. In een huis. Het huis was de muziek. Aldus de ‘Lady in the Van’.

Ik viel er gisteren in, niet in het busje, maar in de film. Halverwege ergens. Behalve dat het verhaal echt was gebeurt en de vrouw in het busje nadrukkelijk heeft bestaan was het Engels om van te genieten.

Miss Mary Shepherd parkeerde op een dag een busje, besloot er niet meer weg te gaan en bleef vijftien jaar op de oprit van toneelschrijver Alan Bennett. Ze was zonderling, rook niet fris, was niet aardig en manipuleerde toneelschrijver Alan Bennett. Mary had zo haar eigen regels, trok zich van niemand iets aan. Leefde haar leven zoals ze het (be)leefde.

De film maakte op mij in ieder geval indruk. Niet alleen om de af en toe indrukwekkende woorden, de hillarische momenten of die van droevenis. Meer ga ik er niet over verklappen, laat ik er niet over los. Kijk zelf maar.

Ik vroeg me na afloop van de film af hoe groot het aantal ‘zonderlingen’ bij ons op straat nog gaat groeien met het oog op de aanstaande verkiezingen en een nieuw te vormen kabinet. Maart 2017 komt steeds dichterbij.

Maggie Smith. Een betere actrice konden ze er niet voor vragen. Maggie speelde briljant, vond ik dan. Droeg de film. En de sfeer was op en top Engels.

Hokjes, kaders, grenzen. Zelfs een cirkel houdt dat wat er zich in bevind in haar greep. Eenmaal los ervan is er die andere wereld. Die rijke en andere wereld. En de vrijheid!

Wanneer ik vandaag een zonderling tegenkom kijk ik zeker met andere ogen. Dankzij Maggie Smith, toneelschrijver Alan Bennett en niet te vergeten Miss Mary Shepherd…The Lady in the Van.

Mooie zonderlinge zondag.

Share This:

Obesitas, Wall-E en EVE

Wall-EEven wat cijfers. Met z’n allen moeten we 50 miljoen kilo zien kwijt te raken. Een kwart van de Nederlanders brengt 8 1/2 uur per dag inactief door. Een viertal bariatrische chirurgen schreven dat en nog veel, véél meer in de Volkskrant. Genetische, gedrags en omgevingsfactoren kwamen voorbij. Evenals het aantal van 30 maagverkleiningen per week die ze uitvoeren. En het feit dat ze de vraag niet aankunnen.

Dat mensen aan kunnen komen van diëten wist ik niet. “Door afvallen verlaagd energieverbruik en zullen hormonen streven naar het eerdere te hoge gewicht.”.

Ik vond de woorden in de brief helder maar ook zeer zorgwekkend. Moest ook even denken aan Wall-E, dat kleine robotje dat alsmaar bezig was ‘onze’ rommel op te ruimen. En aan die laatste mensen die de onbewoonbaar geraakte Aarde waren ontvlucht en in hun stoelen het ruimteschip rondreisden. Op zoek naar vermaak en geprogrammeerde vertier. Ze kwamen niet meer in beweging. En uiteraard, vooral ook, dacht ik ook even aan Eve. Het zo mooi gevormde en uitdagende robotje.

Ik zie ze steeds vaker op straat, anno 2016. De mensen die zich voortbewegen op hun scootmobiel. Soms zijn ze op hoge leeftijd, Soms zijn er ook krukken aan boord. Af en toe kom ik een man in de supermarkt tegen, zicht en merkbaar een vaste klant want aan de kassa kennen ze hem, op zijn scootmobiel. Voor zich, in het mandje om spullen, boodschappen, in te  vervoeren. Maar altijd met een scheepslading aan blikjes bier.

Ik mag er niks van vinden, of een oordeel over hebben. En vooral niet veroordelen. Maar als beschouwer voel ik me meer en meer een toeschouwer bij een ballet van obesitassers met een choreografie dat bedacht is door onder andere suiker en frisdrankproducenten.

Lijven die schommelen, vetlagen die trillen, over elkaar heen vallen als waren het rolmopsen of Michelin-mannetjes en vrouwtjes. Nee, oordelen of veroordelen is niet goed. Compassie voelt beter.

Zelf ben ik een kilootje of drie te zwaar. Die moeten er maar eens af. Nu!

Mooie zaterdag.

 

 

Share This:

Portretfoto’s

Hoe vaak hoor ik het niet:
Ik sta er nooit eens goed op…
Ik ben niet fotogeniek?
Ik zou wel willen, maar het is gewoon spannend..

Mooie ogen, een mooie neus, prachtige handen, een rimpelloos gezicht?
Niet nodig. Een intense blik, soms een prachtige lach, het gevoel dat van binnen naar buiten stroomt, dat kan bijvoorbeeld een onderdeel zijn van het samenspel tussen geportretteerde en fotograaf.
Na meer dan tien jaar ervaring in het portretteren van mensen is er een garantie wat betreft de kwaliteit van een geslaagde portretfoto.

Nieuwsgierig..? Lees verder…

Share This:

Fotoverkoop: Bomenrij

2007-12-22-0003-small

‘Bomenrij’ Fotografie Mart van Zwam

Fotografie Mart van Zwam heeft zijn fotografie ondergebracht bij Werk aan de Muur. Prachtige wanddecoraties voor thuis of op het werk zijn nu heel eenvoudig te bestellen in verschillende formaten. Een prachtig groot werk van Mart van Zwam aan de muur is nu binnen handbereik. Op canvas in de hoogste kwaliteit, Aluminium Dibond, Xpozer, Fotoprints, ingelijste fotoprints en op duurzaam hout.

Neem snel een kijkje en bestel.

Share This:

Bob Dylan, lofuitingen en de wereld van de poëzie

Beeld en Coaching “How does it feel, ah how does it feel? To be on your own, with no direction home. Like a complete unknown, like a rolling stone.” Gisteren won hij hem dan, de Nobelprijs voor literatuur. Verdient.

Robert Allen Zimmerman. Oftewel Bob Dylan, de prijs is je van harte, van harte gegund. ‘Poëzie voor het oor’ las ik gisteren ergens. ‘Leidsman’ en ‘Voorbeeld’ passeerden ook op de weg gevuld met de prachtigste lofuitingen. Als rollende stenen, als gestrooide pepernoten zoals je wilt, maakten ze indruk en smaakten ze naar meer.

Onderzoekers tellen minstens, minstens dus, 2 biljoen sterrenstelsels in het heelal. Dat zijn dus de nieuwste en laatste schattingen. Ondertussen won Floortje Dessing gisterenavond uiteindelijk de Gouden Televizier-ring. Van harte gefeliciteerd!

“Ik ben een fan van Dylan, maar dit is een nostalgieprijs. Gewrongen uit ranzige prostaten van seniele, bazelende hippies.”. Aldus Irvine Welsh. Schots en schrijver. De twee woorden in een zin geplaatst levert iets grappigs op.

Op straat gevonden (echt waar!) lectuur is zeker geen poëzie. Het vinden ervan weer wel.

2 Biljoen sterrenstelsels en ergens, ergens in het rijke Universum ontstaat poëzie. Omdat het kan, omdat het zo moet zijn.

Een fijn weekend.

 

Share This:

Het creatieve proces, verveling en sceptisch zijn

Beeld en Coaching “Ieder mens heeft verveling nodig in zijn leven, want zonder verveling kan iemand niet creatief zijn”, stelt de Wit-Russische filosoof Evgeny Morozov.

Verveelde ik me al? Nee, ik zocht tussen al die plannen en prikkels zijn naam even op.

Evgeny Morozov is een blogger, internetscepticus, publicist en onderzoeker. Hij bestudeert de sociale en politieke gevolgen van nieuwe technologieën zoals sociale media en het internet. Geboren in 1984, Salihorsk, Wit-Rusland. Boeken: To Save Everything, Click Here, en The Net Delusion.

Poeh, ik loop al drie boeken achter om uit te brengen, uit te geven, te publiceren. Te schrijven ook. Alhoewel ik de laatste tijd behoorlijk bezig ben om woorden, flarden van gedachten, zinnen, hersenspinsels en bruikbaar beeldmateriaal van de laatste jaren bij elkaar te scharrelen.

Evgeny is, volgend de informatie op Wikipedia dus ook internetscepticus. Het klinkt als een beroep, als een vak wanneer je het zo leest. Ik vroeg me af terwijl ik het woord nogmaals las of je sceptisch zijn leert of dat het aangeboren is? Zit het in de genen of in je systeem? En in welke mate is iemand of ben ik zelf sceptisch?

Sceptisch zijn heb je af en toe nodig en is tegelijkertijd best handig om een of de volgende stap te zetten lijkt me. Een volgende vraag die opborrelde, zich aandiende, was in hoeverre septisch zijn je kan blokkeren in het creatieve proces.

Ik hou van vragen, hoef niet direct antwoorden. En wanneer ik ze wel wil dan ga ik ze gewoon opzoeken. Ik hou ook van fotograferen, van beelden. En van het werk van Picasso. En ik hou ervan wanneer kinderen er zomaar op los (kunnen) tekenen.

Mooie woensdag.

 

Share This:

Expositietip: Hercules Segers

hercules-seegers

Weg in het bos, canvas op paneel, 16.1 x 22.7 cm, ca. 1618-20. Privé collectie

Hercules Segers
7 oktober 2016 t/m 8 januari 2017

Het Rijksmuseum presenteert vanaf 7 oktober 2016 voor het eerst een compleet overzicht van één van de meest mysterieuze en experimentele kunstenaars uit de Gouden Eeuw: Hercules Segers.

Zijn wonderbaarlijke berglandschappen en eindeloze vergezichten getuigen van een grenzeloze verbeeldingskracht. Als prentmaker was Segers een ware pionier. Voor zijn kleurige etsen ontwikkelde hij geheel eigen technieken. Hercules Segers heeft door de eeuwen heen vele kunstenaars en dichters gefascineerd en geïnspireerd. Rembrandt bezat maar liefst acht schilderijen van zijn hand. Van 7 oktober tot en met 8 januari 2017 zijn de in totaal 18 schilderijen en 110 afdrukken van 54 prenten te zien in het Rijksmuseum, aansluitend in het Metropolitan Museum in New York.

Grenzeloze fantasie
Hercules Segers (1589/90-1633/40) was een kunstenaar die, net als Leonardo da Vinci, Albrecht Dürer en Rembrandt van Rijn, het wezen van de natuur en de wereld wilde doorgronden en weergeven. Bladeren, lucht en gesteente trof je beter door ze niet exact na te schilderen, maar voor te stellen ‘uit de geest’ ofwel door de eigen fantasie te gebruiken. Soms combineerde hij voorstellingen ‘naar het leven’ met fantasievoorstellingen. Zo schilderde hij het uitzicht uit zijn huis op de Lindengracht in Amsterdam en plaatste dit in een bergvallei. Of Segers ooit heeft gereisd en in werkelijkheid bergen zag, is niet bekend.

Bron en lees verder…

Share This:

Een ochtendreiziger, hongerig en het fenomeen infobesitas

Exif JPEG

Exif JPEG

“Op sommige plekken, bijvoorbeeld op Flevoland, is de grond vaak erg vruchtbaar en dus te kostbaar om er koeien op te laten lopen” meldt het CBS. Ik heb de info van de webpagina van de NOS. Ging over een onderzoek hoe vaak koeien, toch wel een visitekaartje van ons land, naar buiten mogen in vergelijking met tien tien jaar geleden. Vorig jaar  mocht 65% nog naar buiten, tien jaar gelden lag het nog op 80%. Het aantal melkkoeien steeg met 50.000, het aaantal koeien in de wei nam juist met 30.000 af. Misschien goed om te realiseren wanneer je vandaag voor bijvoorbeeld het zuivelschap staat en van de ene voet op de andere drentelt omdat de keuze zo moeilijk is vanwege het enorme aanbod en het zeer uitgebreide assortiment.

Als ochtendreiziger en hongerig naar het nieuws, als niets willen misser en benieuwd naar wat er nu allemaal weer is gebeurt terwijl ik mijn slaap had omdat dat nu eenmaal noodzakelijk en de bedoeling is, struikelde ik bijna over het woord ‘infobesitas’. Heb de info maar gelijk overgeslagen. Veel te confronterend.

Iets verderop, zeg maar bij de volgende schuur, tot de nok toe gevuld met nieuws, kwam ik aan bij het relaas over het overleg tussen minister Asher en verschillende groepen die zich met Sint Nicolaas en dan vooral met zijn zwarte knechten bezighouden. Ga ik niets over schrijven. Mensen die mij kennen weten hoe ik daar over denk en wat mijn standpunt is.

Nou vooruit. Een dingetje dan? Ik sta achter de kinderombudsvrouw! Vind het trouwens echt beschamend, met nadruk op beschamend, dat we überhaupt in onze wereld een kinderombudsvrouw nodig hebben. Dat zegt naar mijn mening iets over ons als volwassenen!

Gemiste kans? Ik had me voorgenomen iets over Marvin Gaye te schrijven vanochtend. Heb zijn album ‘What’s going on’ gisterenavond drie keer achter elkaar gedraaid. Gewoon omdat het zo fabuleus is en een mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Omdat je verschillende teksten zo op 2016 kunt plakken. Wie weet kom ik er nog wel een keer op terug…Wie weet.

‘What’s going on’. Ik zal het Bertha1, Diana6 en Wilma4523 eens vragen.

Fijne dag.

 

Share This:

Expositietip: Frans Post. Dieren in Brazilië.

rijksmseum

8 september 2016 – 9:00 In het Noord-Hollands Archief in Haarlem zijn 34 geheel onbekende tekeningen ontdekt van Frans Post (1612-1680). Deze 17de-eeuwse kunstenaar uit Haarlem, die tussen 1637-1644 in Nederlands-Brazilië werkte in het gevolg van gouverneur Johan Maurits van Nassau, is beroemd geworden met zijn schilderijen van Braziliaanse landschappen. Dat hij de inheemse flora en fauna op deze voorstellingen had geschilderd aan de hand van in Brazilië getekende voorstudies werd vermoed, maar tot nog toe was geen enkele plant- of dierstudie van zijn hand bekend. De tekeningen zijn het ontbrekende puzzelstukje in het oeuvre van de Haarlemse schilder.

Van 7 oktober 2016 tot en met 8 januari 2017 toont het Rijksmuseum de ontdekte tekeningen, samen met zes schilderijen van Post, een wandkaart én opgezette dieren uit Naturalis Biodiversity Center in Leiden, in de tentoonstelling Frans Post. Dieren in Brazilië.

In het Noord-Hollands Archief in Haarlem zijn 34 geheel onbekende tekeningen ontdekt van Frans Post (1612-1680). Deze 17de-eeuwse kunstenaar uit Haarlem, die tussen 1637-1644 in Nederlands-Brazilië werkte in het gevolg van gouverneur Johan Maurits van Nassau, is beroemd geworden met zijn schilderijen van Braziliaanse landschappen. Dat hij de inheemse flora en fauna op deze voorstellingen had geschilderd aan de hand van in Brazilië getekende voorstudies werd vermoed, maar tot nog toe was geen enkele plant- of dierstudie van zijn hand bekend. De tekeningen zijn het ontbrekende puzzelstukje in het oeuvre van de Haarlemse schilder.

Bron en lees verder…

Share This:

Hollanders in huis: Vermeer en tijdgenoten uit de Britse Royal Collection

vermeer_muziekles_royalcollectionHollanders in huis: Vermeer en tijdgenoten uit de Britse Royal Collection
29 september 2016 – 8 januari 2017

Het Britse koningshuis bezit een van de mooiste verzamelingen oude schilderijen ter wereld. De collectie is in vele eeuwen door verschillende vorsten bijeengebracht. Meestal hangen de schilderijen achter gesloten deuren, maar het Mauritshuis kan er dit najaar tijdelijk tweeëntwintig laten zien.

De befaamde Royal Collection, beheerd door Hare Majesteit Koningin Elizabeth II, bevat hoogtepunten uit de oeuvres van bekende schilders als Gerard ter Borch, Gerrit Dou, Pieter de Hooch, Gabriël Metsu en Jan Steen.
Voor deze tentoonstelling zijn genrestukken geselecteerd van Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw. Hier is het leven zelf te zien: vechtende boeren, flirtende dames en heren, maar ook liefdevolle moeders of een gewone winkelier.

Bron en lees verder…

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 944

2016-09-22-023-01

Share This:

Fra Bartolommeo – de goddelijke renaissance

fra_bartolommeo_de_profeet_jesaja_museum_boijmans_van_beuningen_Fra Bartolommeo – de goddelijke renaissance
vanaf 15 oktober 2016 t/m 15 januari 2017

Ontdek dit najaar in Museum Boijmans Van Beuningen de meesterwerken van Fra Bartolommeo (1473-1517), de Italiaanse kunstenaar-monnik uit het beroemde klooster van San Marco (Florence). Leonardo da Vinci, Rafaël, Michelangelo en Fra Bartolommeo zijn de vier belangrijkste kunstenaars van de Hoogrenaissance. Nooit eerder waren schilderijen van Fra Bartolommeo in Nederland te zien; sommige hebben Italië zelfs nog nooit verlaten. In Rotterdam worden deze schilderijen na vijfhonderd jaar herenigd met de voorbereidende studies. Bruiklenen komen uit topmusea waaronder de Uffizi in Florence, de Art Institute of Chicago en het Louvre in Parijs.

De grootste collectie kunstwerken wereldwijd van Fra Bartolommeo is in het bezit van Museum Boijmans Van Beuningen. Met honderden tekeningen uit de twee beroemde albums van de Florentijnse verzamelaar Niccolò Gabburri beschikt het museum over een unieke kunstschat. In de tentoonstelling zijn ruim 150 tekeningen en een tiental schilderijen te zien. Laat u verrassen door de meesterlijk getekende voorstudies, functioneel in het werkproces maar ook kunstwerken op zichzelf. De schilderijen, variërend van een klein diptiek tot imposante altaarstukken van vier meter hoog, zijn het glorieuze eindresultaat.

Bron en lees verder…

Share This:

Museum Voorlinden vanaf 11-09-2016

Museum Voorlinden from Museum Voorlinden on Vimeo.

Share This:

Photo Fair Unseen

A Telepathic Subject 2016 © Christto & Andrew

Foam organiseert samen met Vandejong en Platform A de Photo Fair Unseen. Unseen is sinds 2012 dé internationale beurs voor nieuwe fotografie.

De beurs is jaarlijks de plek waar meer dan vijftig gerenommeerde galeries van over de hele wereld het meest recente werk van hun fotografen onthullen via ‘premières’. Werk geldt als première op Unseen als het nooit eerder is getoond in een galerie, noch in een ander instituut of zelfs online. Op deze manier brengt Unseen belangrijke ontwikkelingen in de wereld van de hedendaagse fotografie samen en maakt het toegankelijk voor het publiek. Maar, Unseen is meer dan een fotografiebeurs. De fair wordt verrijkt met tentoonstellingen, lezingen en debatten, films en documentaires, en de presentatie van fotoboeken en hun makers. Kortom, Unseen is ‘a fair with a festival flair’

Bron en lees verder…

Share This:

Liefdevolle bomen…

2011-09-06-0488Liefdevolle bomen

Op zoek naar iets moois en nieuws voor aan de muur? In huis of op kantoor?

Door op de foto te klikken kun je rechtstreeks bestellen. Er is een keuze uit de volgende mogelijkheden: op canvas, hout, ingelijst en op aluminium Dibond.

livingroom5-liefdevolle-bomen

“Liefdevolle bomen” als voorbeeld in het interieur.

 

 

 

 

Bijvoorbeeld: Op canvas geprint, formaat 60 cm x 45 cm € 75,00
(gratis verzending!)

Share This:

DE JAREN 80 Begin van het nu?

csm_4121vam_jaren_80DE JAREN 80
Begin van het nu?

16/04/2016 – 25/09/2016
een alternatieve blik op de jaren 80

De jaren 80 – Begin van het nu? is een verkenningstocht langs de jaren 80 vanuit verschillende Europese perspectieven. De gevarieerde mix van kunstwerken, muziek, televisiefragmenten, drukwerk en archiefmateriaal toont via culturele ontwikkelingen een reeks van sociaalpolitieke thema’s. De verschillende presentaties laten acties zien vanuit de tegencultuur en analyseren haar rol in een periode van veranderingen in het staatsbestel. Cultuur stond centraal in het reageren op of het voorspellen van ingrijpende maatschappelijke veranderingen. Nu Europa zich in een overgangsfase bevindt in hoe ze zichzelf en haar relatie tot anderen ziet, is het tijd om te kijken naar sleutelmomenten in identiteitsvorming en zelforganisatie uit het recente verleden. Door de veranderende relatie tussen burger en overheid uit te lichten, wordt het belang van de gebeurtenissen in dit decennium voor onze hedendaagse samenleving verduidelijkt.

Bron en lees verder…

Share This:

Expositietip: De uitvinding van de nieuwe kunst

Piet Mondriaan Piet Mondriaan en Bart van der Leck – De uitvinding van de nieuwe kunst
11 februari t/m 21 mei 2017

Wie bedacht de wereldberoemde kleurencombinatie rood, geel en blauw?

In de mode of de vormgeving van magazines. Op verpakkingen, in advertenties of in clips van (internationale) sterren als Katy Perry. Die wereldberoemde kleurencombinatie van rood, geel en blauw is nog steeds heel geliefd. Maar wie heeft deze unieke ‘signature style’ eigenlijk bedacht? En waarom? Was het Piet Mondriaan? Of misschien toch niet? Het antwoord vindt u in het voorjaar van 2017 in het Gemeentemuseum Den Haag. U maakt hier kennis met de twee belangrijkste schilders van De Stijl: Piet Mondriaan en Bart van der Leck. De twee wereldberoemde vrienden stonden aan de basis van grote vernieuwingen in de schilderkunst, waarbij het gebruik van de primaire kleuren centraal stond. In de grote tentoonstelling ziet u onder andere prachtige internationale bruiklenen uit bijvoorbeeld het MoMA in New York.

Het Gemeentemuseum doet nieuw onderzoek naar de relatie tussen werk en gedachtegoed van Mondriaan en Van der Leck. De resultaten worden gepubliceerd in de tentoonstelling en catalogus.

Bron en lees verder…

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 939

Utrecht

Share This:

Workshop Fotografie 1 oktober 2016

Mart van ZwamWorkshop Fotografie

Thema: Van kijken naar zien, naar waarnemen…!
1 oktober 2016
Tijd: 10.30-13.30 uur
Locatie: Centrum Nijmegen
(verzamelen bij: LUX Nijmegen, Mariënburg 38-39
6511 PS Nijmegen)
Maximaal aantal deelnemers: 6
Prijs per persoon: € 45,00

Lees verder…

Share This:

iPhone scene nr: 069

iPhone

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 938

Kringloop fietsen

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 945

Den Bosch, St. Jan, Kathedraal, Kunst, Art,

Share This:

DE VROEGE VAN GOGH

vroege-van-goghDE VROEGE VAN GOGH
24 sep 2016 – 9 apr 2017

Toen Vincent van Gogh besloot kunstenaar te worden, en zichzelf leerde tekenen en schilderen, richtte hij zijn blik op de mensen die hard moesten werken voor hun brood, in schamele werkplaatsen en op boerenakkers in weer en wind.

‘werk tegen de onverschilligheid in’

Vincent wilde met zijn afbeeldingen ‘uit het volk voor het volk’ oprecht uitdrukking geven aan zijn mededogen met hun bestaan. Of zoals hij het zelf in een brief aan zijn broer Theo formuleerde: ’Ik zeg het nog eens – werk tegen de onverschilligheid in – het volhouden is niet makkelijk – maar wat makkelijk is beteekent ook weinig.’

Bron en lees verder…

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 933

Beeld en Coaching

Share This:

Eigenwijs, eigengereid en eigenzinnig

Beeld en CoachingHet is een combinatie van eigenwijs, eigengereid, eigenzinnig enzovoorts dat je in je moet hebben. Zolang het woord eigen er maar in zit. Dat is voor een fotograaf en beeldenmaker belangrijk. Maar dan ook wel met oog voor de realiteit van het dagelijkse leven en goed zijn in de sociale omgang en reizend in je netwerk.

Zo liep ik een paar dagen geleden tijdens het wandelen tegen dit stilleven aan. Normaal zou je misschien denken ‘Tja, wat moet je ermee? Met zo’n scheur in de muur of slecht afgewerkte stuclaag?’ Ik was in ieder geval blij met de situatie en wist dat ik bingo kon roepen.

Bingo! En, gevoelsmatig, als een kind zo blij. Dat is ook iets dat je nog in je moet hebben. Het kleine kind. Dat met zijn verbazing ronstapt en in de wereld. Die mooie in de groei zijnde wereld van ons. Die wereld die groeipijnen heeft die af en toe zo heftig kunnen zijn dat de Aarde op haar grondvesten schud en trilt.

Reikhalzend keek ik gisteren uit naar het programma “Het geheim van de meester”. Een team van topexperts die samenwerken om in vijf weken tijd een meesterwerk na te maken. Het resultaat zou dan praktisch niet van echt te onderscheiden zijn, zo werd ons althans beloofd.

Een onderhoudend en leerzaam programma werd het zeker. Boeiend om naar te kijken ook. Langzaam, maar razendsnel (veel meters werden er per motorfiets afgelegd) qua scene’s en montage, kwam ‘Het meisje met de parel’ op het doek.

Johannes Vermeer, de grote Hollandsche meester had als kunstenaar iets. Iets dat je niet kunt definiëren, pakken of precies kunt omschrijven. Dat is zo mooi aan het werk van Vermeer.

Hij schilderde iets in het beeld wat de ‘namakers’ maar niet konden nabootsen. Via zijn hart (en hoofd) ging het richting penseel en belandde het tenslotte op het doek.

Zichzelf. Zijn samengebundelde energie.

Alvast een fijn weekend!

 

 

Share This:

Fotografieworkshop voor bedrijven

Deelnemers aan een fotografieworkshop. Museum Insel Hombroich (Duitsland).

Wil je samen met je collega’s deelnemen aan een fotografieworkshop? Onder enthousiaste en deskundige begeleiding krijg je niet alleen inzicht in allerlei technische kanten van de fotografie, ook je manier van kijken en waarnemen gaat veranderen.

Ervaar samen veel Plezier en Creativiteit gekoppeld aan termen als iso-waarde, diafragma, sluitertijd, flitsen, vlakverdeling en compositie.

Iedere bedrijfsworkshop is uniek. Mede dankzij de opzet, input, behoeftes en vragen. Vandaar dat ik samen met jou eerst ga kijken en overleggen om alle wensen op een doeltreffende en vindingrijke manier te vertalen.

Lees verder…

Share This:

Wil je portretfoto’s laten maken..?

Portretfotografie-Mart-van-Zwam

Informatie en/of afspraak maken..?

Lees verder…

Share This:

Expositietip: DE ONTWIKKELING VAN WESTERSE BEELDHOUWKUNST

rodin15-OKT-2016 T/M 21-JAN-2017

Dit najaar is in het Gemeentemuseum Den Haag een groots overzicht te zien van de ontwikkeling van de moderne sculptuur. Aan de hand van hoogtepunten uit de westerse kunstgeschiedenis van kunstenaars als Auguste Rodin, Edgar Degas, Ernst Ludwig Kirchner, Umberto Boccioni, Jean Arp, Alexander Calder, Alberto Giacometti, Julio González, Henry Moore, Naum Gabo, Barbara Hepworth, Carl Andre, Donald Judd, Jean Tinguely, Louise Bourgeois en vele anderen worden de belangrijkste ontwikkelingen getoond in de Europese en Amerikaanse beeldhouwkunst in de periode 1876-1965. Van La Défense van Auguste Rodin (1879) tot en met de draadsculpturen van Fred Sandback toont dit overzicht hoe sculptuur de ruimte veroverde.

Deze tentoonstelling komt tot stand in nauwe samenwerking met de National Galleries of Scotland, Edinburgh.

Bron en lees verder…

Share This:

Statusangst, de Titanic en een ijsbreker

Maas-Waal kanaalBrazilië is, na het sportfestijn, weer terug bij de harde realiteit, volgens de berichten. Ze zullen wel moeten, want het land verkeert in een crisis. En zelfs twee, zowel economisch als politiek, wat het allemaal nog heftiger maakt.

Over verkeer en verkeren gesproken? Ik zag vanochtend een prachtige foto op internet verschijnen. Een cruiseschip, een slordige 1600 reislustigen met als decor immens groot lijkende ijsbergen op de Noordpool. Het ijs schijnt daar inmiddels zover gesmolten te zijn dat een cruiseschip, met een daarvoor varende ijsbreker voor noodgevallen. Het luxe schip van maatschappij Cristal Cruises stoomt op dit moment op om de passagiers het ijs, ijsberen en walrussen te laten zien.

Er hangt wel een prijskaartje aan, in alle opzichten. Wilde je mee, het was al snel uitverkocht, dan kostte je dat een slordige 22.000 dollar. Maar dan heb je ook een 32 daagde trip! Voor 100.000 dollar kon je ook gaan, dan zou je aan boort lid zijn geweest van de ‘upper class’.

Herinneringen aan de Titanic kwamen als vanzelf bovendrijven. Beelden van de gelijknamige film ook. Een vehikel van een film, van twintig jaar alweer, maar zag hem wel drie keer. Omdat ik zo gecharmeerd was van Kate Winslet, de dampende scène in de auto en het moment dat aan boord de pleuris uitbrak.

Rampenfilms. Wie kijkt er niet, stiekem of niet, naar. Gewoon even het verstand op nul en kijken hoe slecht anderen, op enkele gereddenden na, het ervan afbrengen. Zo kreeg ik vroeger al graag naar ‘The towering inferno’. Of wat, dichter bij deze tijd, films als ‘The day after tomorrow’. Ook zo’n vehikel, maar wel eentje om van te smullen.

De foto linksboven is gemaakt bij het Maas-Waal kanaal. Het was er vrij rustig en sereen, geen cruiseschip te bekennen. Ik liep er bovenlangs na eerst, onderaan het viaduct, verbaasd te hebben gekeken naar een auto die voor een druk kruispunt stilstond. Er stonden vijf auto’s erachter te wachten, terwijl de bestuurster van de rij met haar mobiel aan het appen was. Vond ik een, al dan niet grappig, interessant tijdsbeeld.

Statusangst. Ik kan er niks aan doen maar het woord en beeld blijft deze dagen maar doorwerken en ligt voor op mijn tong. Volgens Alain de Botton is dat: de prijs die we betalen voor de erkenning van dit voor iedereen zichtbare verschil tussen een succesvol en onsuccesvol leven.

Fijne en statusangstloze dag.

 

Share This:

Op zoek naar dé vorm…Nr: 928

Hans Klok

Share This:

Speciale en/of individuele begeleiding nodig?

Vierdaagse NijmegenIs fotografie je hobby en passie en wil je iets extra’s? Speciaal voor de beginnende als ook voor de gevorderde fotograaf zijn er mogelijkheden voor een passende begeleiding.

Bijvoorbeeld wanneer:
– je moeite hebt met leren
– je een beperking of handicap hebt
– je extra aandacht wilt
– je het fijn vindt om één op één te werken

In een (uiteraard kosteloos) adviesgesprek gaan we niet alleen kennismaken maar ook jouw wensen en behoeftes inventariseren. Een op jouw persoonlijke maat gemaakt programma behoort tot de mogelijkheden. Of kies je er voor één of meerdere bijeenkomsten te plannen? Alles is mogelijk.

Lees verder…

Share This:

Een sfinx, een raadsel en op twee benen zijn

Beeld en Coaching Een syrinx. Een syrinx is het ‘spraak’ orgaan van een vogel. Wist ik niet, kan ik ook zomaar weer vergeten. Zestig miljoen jaar geleden kon een gans al haar geluid laten horen zoals wij het kennen. Dat beweren de wetenschappers die de syrinx hebben gereconstrueerd. Volgens hen vlogen de ganzen toen al gakkend over de ijsvlaktes van Antarctica. In wezen is er, volgen wetenschappers, niets verandert. Aan dat geluid dan.

Ik weet niet waarom maar moest direct, of opeens (anders, maar toch een verschil) aan een sfinx denken. Het eerste aan de sfinx van Gizeh, komt waarschijnlijk door de geschiedenis en de verhalen rondom de Egyptenaren. De tweede aan wie ik moest denken was aan Oeidipus. Aan het orakel en het raadsel.

“Wat heeft ’s morgens vier benen, ’s middags twee en ’s avonds drie?”

“De mens”. Tijdens de eerste levensjaren (s’ochtends) kruip je op vier, de jaren dat je loopt (s’middags) heb je er twee en s’avonds zijn de jaren dat je met een stok loopt en heb je drie benen.

Ik heb dat altijd een mooi en boeiend raadsel gevonden. Net zoals de mens grotendeels een raadsel is en blijft.

Stervenshulp mag bij een voltooid leven. De kop in de krant, zowel gedrukt op een knisperend en krakend exemplaar alsook op het beeldscherm geplaatst, staart me aan. Alsof ik er iets van moet vinden, alsof het wil roepen, alsof het me de vraag wil stellen wanneer een leven is voltooid?

Geen idee. Dat zal voor iedereen verschillend zijn. Ik leef nog altijd en voorlopig nog wel even (heel lang naar ik hoop) nog in de middag. Op twee benen dus. Af en toe een sprintje trekkend, dan weer stilstaand.

Mooie donderdag.

 

Share This:

Vincent, intieme details en een oordelende blik

Vincent van GoghVandaag is het de ‘Internationale Dag van het Meisje’. Wist ik niet, maar werd er op geattendeerd door Facebook. Facebook, waar je alles met elkaar kunt delen. Nou ja alles? Gisteren werd een advertentie voor de aanstaande collecte van het brandwondencentrum geweigerd omdat een afbeelding, lees foto, niet door de beugel kon.

‘Afbeeldingen die een lichaam als perfect of juist als ongewenst aangeven’ zijn volgens de regels van het bedrijf niet toegestaan.

Welkom in de wereld van de censuur. Bij mij bleef de vraag hangen van wat nu perfect is of wat ongewenst?

Gisteren stond ik bij de kassa van de supermarkt alwaar (mooi woord) een personeelslid van diezelfde supermarkt haar lunch kocht; een broodje met kaas en een blikje Energy. Ik keek naar haar overgewicht en dacht er het mijne van. Ja, ook ik heb op z’n tijd last van een oordelendeblik, ben namelijk geen haar beter dan de rest. Voor je, of liever gezegd ik, het weet heb ik een oordeel klaar.

Tja, een oordelendeblik. En dat woorden meer kunnen duiden dan alleen dat wat ze zeggen. Zo kwam ik gisteren een mooi stukje tekst tegen van Vincent van Gogh. Vincent de kunstenaar die ik zo hoog aansla. De harde en noeste werker die me al zoveel inspiratie heeft gebracht.

In een van zijn brieven aan zijn broer Theo schreef hij het volgende: “Wat mij trof in de natuur was het verbazend echt, half ouderwets, half rustiek karakter van die tuin. En dat ik van ’t zelfde hoekje, behalve dat ik er verscheidende studies van maakte die ik vernietigde, tot drie keer toe een pentekening maakte, was juist omdat ik wilde geven dat karakter in enige intieme details, die niet makkelijk of vanzelf of toevallig uit te drukken zijn.”

Vandaag maar eens de dag doorlopen of door lopen. Door wandelen kan natuurlijk ook. Of slenteren, wat ik ook graag doe. Of desnoods een stukje ijsberen. Of gewoon de dag beleven als een schilder. Een schilder als Vincent.

Mooie dinsdag.

 

Share This:

Geen handje, losgeslagen mannen en een varen

Varen Geen handje, wel een varen.

Geen handje. Het was het eerste nieuwsfeit dat ik vanochtend onder ogen kreeg. Ik dacht direct: nou, als dit het voorbeeld is dat we onze jongeren mee willen geven dan zijn we vrees ik niet veel opgeschoten.

Ik moet het debat van afgelopen nacht nog terugkijken, hoop dat dat kan, maar het niet geven van een hand aan het begin was wel opvallend. De schamele en zuinige handdruk aan het einde sprak ook voor zich. Al met al lijkt het op een boek waarvan je de begin en eindregel al kent.

Gelukkig was er gisteren wel een varen, waar ik me bij afvroeg hoe het in Godsnaam (what’s in a name) mogelijk is dat zoiets qua kleur vorm en structuur überhaupt is bedacht. En uiteraard het groeiproces. Wat ik ook al zo bijzonder vind: Het groeiproces!

En dan is er nog dat licht. Dat verschrikkelijk mooie kortdurende herfstlicht dat niet alleen de vormen benadrukt maar ook streelt. Streelt over de varen en het binnenste van mij als mens. Lyrisch kan ik ervan worden. Opgewonden kan ik ervan raken.

Terug naar de maandag.

Maandag: De ochtend na het debat, het ontbreken van ‘het handje’ en de nieuwe week na het uitlekken van de ‘pussy-video’. En, oh ja: het zien van de beelden van ruige ‘Hooliganfreefights’.

Hooliganfreefights: Losgeslagen mannen die elkaar op een stille plek ontmoeten om eens goed te gaan matten en elkaar proberen de hersens in te slaan. Niet echt flink gegroeide hersens, lijkt me.

Nee, laat mij dan maar. Laat mij dan maar contact hebben met een varen. De varen die ik in stilte even bedankte voor het poseren.

Mooie week.

 

Share This: